PROMY-RZECZNE.WEGROW.PL

=?iso-8859-2?B?S3Jhtm55?= wrote:

Praktycznie tylko i wylacznie cisnienie promieniowania.
Cisnienie wiatru slonecznego jest znacznie mniejsze.

Nie wiem, ale i tak sie Panu nie przyda, zwazywszy na powyzsze.

Nie. Poza tym zmienia sie bardzo w czasie.

Zasadniczo tak.

Zalezy, czy zagiel odbija, czy pochlania, oraz od kata
padania promieni na zagiel. Przy padaniu prostopadle do zagla,
zagiel pochlaniajacy bierze sume pedow padajacych fotonow,
zagiel odbijajacy - dwa razy tyle.
Jesli kat padania jest inny - dla zagla odbijajacego odpowiednio
mniej, i w kierunku prostopadlym do zagla (mozna to wyliczyc
z dodawania wektorow pedu fotonu padajacego i odbitego).
Generalnie, cisnienie promieniowania Slonca jest za male,
zeby napedzic rozsadnych rozmiarow zagiel sloneczny z
predkoscia pozwalajaca na sensowna podroz miedzygwiezdna.
Jedynym mozliwym tu rozwiazaniem jest bardzo lekki
"nanostatek" startujacy z miejsca bardzo blisko Slonca -
dostaje wtedy silnego "kopa" w poblizu Slonca (przyspieszenie
rzedu tysiecy g) i zanim sie oddali, moze nabrac przywoitej szybkosci,
pozwalajacej na dotarcie do najblizszych gwiazd w czasie rzedu
tysiecy lat. Ciezsze statki, lub statki z zaloga (ktora tysiecy g
nie wytrzyma) moga byc w ten sposob napedzane, ale nie Sloncem,
tylko np. bateria laserow duzej mocy (rzedu terawatow).

http://wwwusr.obspm.fr/department/darc/planets/encycl.html
(o ile jeszcze dziala - przed chwila nie udalo mi sie polaczyc).
-- Zenon Kulpa

U?ytkownik Zenon Kulpa w wiadomooci do grup
dyskusyjnych

    Wydaje mi sie ze skonstruowanie takej baterii laserow
    o takiej mocy zdolnej nadac zaglowi spory ulamek c
    jest wiekszym wyzwaniem niz skostruowanie samego
    statku. W dodatku taki zagiel jest o wiele latwieszy na
    uszkodzenie niz "klasyczyny" gwiazdolot i mozna go tylko
    rozpedzic a nie mozna go wyhamowac u celu podrozy.
    W sumie taki zagiel to dobra rzecz dla malych niewielkich
    sond bezzalogowych a nie dla statku dla ludzi
    pozdrawiam
    Polaris

- Ukryj cytowany tekst -- Pokaz cytowany tekst -Polaris wrote:

Tez tak mysle. Widze dwa tzw. "glupie" problemy:
- straty cieplne w takim laserze niezle by go podgrzewaly...
- taka latarnia bedzie od tych fotonow niezly odrzut dostawala,
  wiec trzeba ja bedzie jakims silnikiem podtrzymywac na miejscu...
Tym niemniej projekty sa rozwazane - lasery bylyby zasilane energia
sloneczna i byly "zakotwiczone" raczej blisko Slonca
(sugeruje sie poblize Merkurego, z baza sterowania i obslugi tamze).

Niekoniecznie. Zrobienie w nim dziurki przez jakis smiec
kosmiczny wiele nie szkodzi (zeby dzialal jak nalezy,
musi miec i tak srednice w setkach kilometrow liczone).

Tez niekoniecznie. Istnieje system hamowania u celu -
zagiel sie rozdziela na wieksza czesc zewnetrzna, pierscieniowata,
ktora leci dalej i odbija to co na nia pada do tylu,
oraz czesc mniejsza, wewnetrzna, z przyczepionym statkiem,
ktora odwraca sie o 180 stopni i jest wyhamowywana fotonami
odbitymi od tego pierscienia (oczywiscie, obie czesci zagla
oddalaja sie w rezultacie od siebie coraz bardziej).
Problem, jaki ja w tym widze, to trafienie promieniem w ten zagiel
na odleglosci lat swietlnych: drobne wahniecia lasera (milimetrowe)
przekladaja sie w odleglosci paru lat swietlnych na odchylenia
na boki o setki-tysiace kilometrow. A sprzeznie zwrotnego
zastosowac sie nie da.

Z konkluzja sie raczej zgadzam.
-- Zenon Kulpa

U?ytkownik Zenon Kulpa w wiadomooci do grup
dyskusyjnych

    Racja. Ale mysle ze te laser beda o wiele bardziej wydajne
    niz obecne, tak ze wzgledu na energie jak i odpadowe cieplo.

     To znaczy ze potrzeba dwa razy wiecej energi !
     A moze zamiast zagla wyslac sam laser :)

    Moze lepiej jak taki system laserowy znajdzie sie na powierzchni
    Merkurego( wzdluz rownika) bo wtedy nie ma problemu odrzutu.
    Poza tym czy Merkury to dobre miejsce. Przeciez taki zagiel musialby
    przelatwac przez caly US a tutaj mialby wieksze szanse na trafienie na
    jakiegos smiecia (chyba ze rozpedzalby sie daleko pozniej no ,ale to
    wymaga lepszego lasera :) ).
    Moze lepiej zeby startowal za orbity Plutona i nie w plaszczyznie
    ekliptyki.

   No nie wiem. Zderzenie naszego zagla poruszajacego sie
   z szybkoscia 0,3c z  obiektem o masie 20 gram moze wyzwolic
   energie bomby atomowej zrzuconej nad Hiroszima.
   A ze kosmos to proznia to wiekszosc tej energii moze
   poruszac sie wzdluz zagla niszczac go. Oczywiscie wiele zalezy
   od konstrukcji zagla.
   Tak czy inaczej szybkie gwiazdolty musza byc solidnie
   opancerzone.

   W to juz nie uwierze. Jakie te lasery musialy byc potezne aby
   dokonac tego z odleglosci wielu lat swietlnych.

   Calkowicie sie zgadzam.
   Polaris

wtedy to nie bedzie juz zaglowiec ale zwiezdaliot' wyposazony w silnik fotonowy

dokladnie
( wzdluz rownika) bo wtedy nie ma problemu odrzutu.

Merkury jest dobrym miejscem, jesli zaglowiec ma byc rozpedzany cisnieniem promieniowania slonecznego, bo wtedy im miejsce startu blizsze sloncu, tym do wiekszej predkosci rozpedzi sie zaglowiec
jesli mamy rozpedzac statek laserem to nie ma roznicy skad. tylko ze lasery musza miec ENERGIE.
jesli chcemy ja czerpac ze slonca, to znowu im blizej tym lepiej.

pisze o tym wszytkim referat. jak skoncze to podesle na grupe. (jelsi mozna kilkadziesiat kilobajtow)
--
--
Archiwum grupy: http://niusy.onet.pl/pl.sci.kosmos

a co powiecie na taka propozycje - statek opanecerzony, z zasobami wody,
pozywnienia, paliwa itp,  = bardzo masywny- rozpedzony do b.duzych predkosci
w ukladzie slonecznym, ale bez ludzi na pokladzie. w ten sposob mozemy go
wsadzic na jakas orbite okolosloneczna, rozpedzac kilka lat, moze bardzo
duzo wazyc. gdy osiagniemy zamierzona predkosc samego statku, wsadzimy
kilkanascie ludzi na maly stateczek i rozsadnie rozpedzimy, by uzyskac te
sama predkosc co statek "matka". wtedy oni przesiada sie na "matke" i
wystarczy maly impuls, azeby wyrwac go z orbity okoloslonecznej, i zeby
poszybowal z zadana predkoscia ku innym gwiazdom - zysk energetyczny -
nieograniczone przyspieszanie "matki" bez patrzenia na wytrzymalosc ludzka -
w koncu duzego statku oraz mala jednostka rozpedzajaca ludzi, ale bez
potrzeby dzwigania "ciezaru" paliwa i zapasow.
kuba

- Ukryj cytowany tekst -- Pokaz cytowany tekst -Polaris wrote:

Beda musial, o ile to ma dzialac. Pytanie, czy da sie takie zrobic.
A i tak strata ledwo 1% przy mocy jednego terawata (10^12 W)
daje 10^10 W, czyli 10 gigawatow mocy strat podgrzewajacych
taki laserek...

To sie wtedy nazywa rakieta fotonowa, nie zagiel...
Problem wtedy w tym, ze razem z laserem trzeba wyslac
tez zrodlo energii (jakies "paliwo" plus silnik) -
a to dla mocy potrzebnych do podrozy miedzygwiezdnych
bedzie musialo byc cholerycznie ciezkie...

Ale Merkury sie kreci, wiec czesc laserow bylaby zaslonieta,
no i problemy z nakierowywaniem na cel...

Zalezy, czy cel by lezal w plaszczyznie ekliptyki, czy poza nia.
Poza nia smiecia w US jest niewiele.

Idea lasera pochodzi wlasnie z tego, ze laser zapewnia znacznie
mniejsze rozproszenie mocy z odlegloscia niz niekoherentne zrodla
fal e-m, wiec straty na rozproszenie z odlegloscia rosna niewiele.
Dzieki temu laserami mozna by napedzac statki na odleglosciach
liczonych w latach swietlnych, o ile inne trudnosci udaloby sie
jakos rozwiazac. Dochodzi dodtakowy problem - wiazka z tych
laserow napedowych musi byc zsynchronizowana w fazie i skupiona
przez odpowiednia soczewe, o srednicy liczonej w setkach kilometrow...

Ee, tylko wtedy, gdy te gramy trafia w dostatecznie masywne
i twarde cialo, zeby wyhamowac oddajac energie. W przypadku
uderzenie w cienki zagiel, obiekt bynajmniej nie wyhamuje,
tylko przeleci przez zagiel i poleci dalej z praktycznie
niezmieniona szybkoscia, zabierajac ze soba kawalatek zagla
(po ktorym zostanie w zaglu dziurka), i to wszystko.

Jak pisze, dla zagla to nie problem - dzieki temu, ze moze sobie
pozwolic na przebicie na wylot.
Dla gwiazdolotow gorzej. Problem tego ekranowania jest tu bardzo
powazny, w zasadzie nie daje sie dobrze rozwiazac dla duzych szybkosci
(przy szybkosciach bliskich c, kazdy napotkany atom staje sie
po prostu czastka promieniowania kosmicznego...

Dzieki temu, ze to lasery wlasnie, moga to zrobic na odleglosci
lat swietlnych, jak to pisalem wyzej.
-- Zenon Kulpa

gladyk wrote:

Nie zadziala. Zanim Pan go rozpedzi do "b.duzych predkosci",
to ucieknie z ukladu - w okolicy Ziemi, predkosc ucieczki
z US wynosi ledwo 42 km/s, w okolicy Merkurego - ok. 70 km/s.
Nawet pobliza predkosci ucieczki nie da sie z sensem uzyskac,
bo im blizej predkosci ucieczki w peryhelium, tym bardzie
wydluzona, eliptyczna orbite bedzie mial statek,
z coraz wiekszym okresem obiegu i dalej polozonym aphelium...

Zeby rozpedzic maly stateczek w tym samym czasie, co ten duzy,
przyspieszenie trzeba mu nadac takie samo, a jesli w krotszym -
to wieksze, niz "statkowi matce", wiec ochrony przed
przeciazeniem ludzi nie da sie w ten sposob uzyskac.
-- Zenon Kulpa